شکستن یا از بین رفتن دندان می‌تواند علاوه‌بر کاهش توانایی جویدن، روی زیبایی لبخند و سلامت استخوان فک نیز اثر بگذارد. ایمپلنت دندان یکی از روش‌های موثر برای جایگزینی دندان است. ایمپلنت زیرکونیا به‌دلیل رنگ سفید، سازگاری مناسب با بافت لثه و ظاهر طبیعی، در ساخت بخش‌های مختلف ترمیم‌های دندانی کاربرد دارد.

اصطلاح ایمپلنت زیرکونیا ممکن است در کاربرد عمومی به دو مفهوم اشاره کند: ایمپلنت با پایه زیرکونیا یا ایمپلنتی که از روکش زیرکونیا استفاده می‌کند.

در بسیاری از موارد، وقتی درباره ایمپلنت زیرکونیا صحبت می‌شود، منظور یک درمان ایمپلنتی با ظاهر کاملاً سرامیکی است؛ یعنی ممکن است پایه ایمپلنت از تیتانیوم باشد اما تاج یا روکش نهایی از زیرکونیا ساخته شود. در برخی سیستم‌ها نیز خود پایه‌ای که داخل استخوان فک قرار می‌گیرد از زیرکونیا ساخته می‌شود.

کلینیک دندانپزشکی یوتا خدمات ایمپلنت و بازسازی فک، کاشت دیجیتال، قالب‌گیری دیجیتال، پیوند استخوان و سینوس ‌لیفت را انجام می‌دهد.

ایمپلنت با روکش زیرکونیا چیست؟

ایمپلنت با روکش زیرکونیا به درمانی گفته می‌شود که در آن بخش قابل مشاهده دندان با یک روکش ساخته‌شده از زیرکونیا بازسازی می‌شود. در این حالت، پایه‌ای که در استخوان فک قرار می‌گیرد ممکن است از تیتانیوم باشد؛ اما تاج نهایی از سرامیک زیرکونیا ساخته می‌شود تا ظاهر طبیعی‌تری ایجاد کند.

مزایای ایمپلنت زیرکونیا

روکش زیرکونیا به‌دلیل رنگ نزدیک به دندان طبیعی، مقاومت بالا در برابر فشارهای جویدن و نبود فلز در ساختار آن، به‌خصوص برای دندان‌های جلویی و نواحی‌ای که زیبایی اهمیت بیشتری دارد، استفاده می‌شود.

استحکام و ظاهر طبیعی روکش

روکش زیرکونیا ترکیبی از استحکام و ظاهر مناسب دارد. رنگ روشن آن نیز احتمال نمایان‌شدن زمینه خاکستری فلز را کاهش می‌دهد.

عملکرد مناسب پایه‌های زیرکونیایی

دوام پایه‌های زیرکونیایی بسیار زیاد است. میانگین بقای پنج‌ساله این ایمپلنت‌ها حدود ۹۷ درصد است.

وضعیت بافت اطراف آن‌ها هم در این بازه، قابل مقایسه با ایمپلنت‌های تیتانیومی است. برای افرادی که پایه بدون فلز را ترجیح می‌دهند، این گزینه بسیار مناسب است.

معایب ایمپلنت زیرکونیا

در کنار مزایای ذکرشده، روکش یا پایه زیرکونیا در ایمپلنت، ممکن است با کاستی‌های زیر همراه باشد.

شواهد محدودتر و تنوع کمتر پایه

چند دهه تیتانیوم به‌عنوان پایه ایمپلنت استفاده شده است و شواهد بلندمدت بیشتری دارد. در مقابل اطلاعات درباره ایمپلنت‌های زیرکونیایی محدودتر است.

تنوع قطعات و انعطاف پروتزی برخی سیستم‌های زیرکونیا نیز ممکن است کمتر از سیستم‌های رایج تیتانیومی باشد.

احتمال شکستگی

شکستگی یکی دیگر از ملاحظات فنی است.

هرچند این مشکل در نسل‌های جدیدتر ایمپلنت‌های یک‌تکه زیرکونیایی نسبت به طراحی‌های قدیمی کمتر شده است؛ اما به هر حال مقاومت آن به‌اندازه فلز نیست.

قیمت ایمپلنت زیرکونیا

متاسفانه نمی‌توانیم به دلایلی که اشاره می‌کنیم، هزینه نهایی ثابتی برای ایمپلنت زیرکونیا اعلام کنیم.

نوسانات نرخ ارز در ایران، تغییرات هزینه حمل و نقل، برند و جنس پایه، نوع روکش، تعداد ایمپلنت‌ها، نیاز به کشیدن دندان، پیوند استخوان یا سینوس لیفت، روش جراحی و هزینه‌های پروتزی می‌توانند قیمت نهایی را تغییر دهند.

هنگام مقایسه هزینه، بهتر است از مرکز ایمپلنت بخواهید که مشخص کند مبلغ اعلام‌شده مربوط به پایه است یا روکش زیرکونیا یا هر دو. همچنین باید مشخص شود که هزینه اعلان‌شده اباتمنت، روکش و درمان‌های جانبی را نیز شامل می‌شود یا خیر.

انواع ایمپلنت با روکش زیرکونیا

در بررسی گزینه‌های بازار ممکن است با نام‌های گوناگونی مواجه بشوید. این نام‌ها به سیستم‌ها و برندهای متفاوتی اشاره دارند و قیمت آنها به‌تنهایی معیار مناسبی برای انتخاب نیست.

در مرکز تخصصی ایمپلنت یوتا از برترین برندهای ایمپلنت کره ای، آلمانی و سوئیسی با روکش زیرکونیا استفاده می‌شود؛ مانند:

• ایمپلنت Avest Gold
• STERI OSS
• ایمپلنت کوروان
• ایمپلنت IRES
• ایمپلنت IML
• ایمپلنت Bi3

ایمپلنت زیرکونیا یا تیتانیوم؟

هیچ‌یک از این دو ماده برای همه افراد انتخاب برتر نیست.

تیتانیوم همچنان رایج‌ترین ماده در ایمپلنتولوژی است و سابقه پژوهشی طولانی، تنوع زیاد قطعات و انعطاف درمانی بالایی دارد.

زیرکونیا در مقابل، سرامیکی روشن‌رنگ و بدون فلز است که در بعضی بیماران، به‌ویژه در نواحی جلویی دهان، می‌تواند گزینه بهتری باشد.

مطالعات جدید نشان می‌دهند ایمپلنت‌های زیرکونیایی مدرن در موارد انتخاب‌شده می‌توانند میزان بقای بالاتری داشته باشند.

بنابراین انتخاب باید براساس نظر دندانپزشک و شرایط بالینی فرد انجام شود.

در جدول زیر مقایسه ساده‌ای از این دو مدل ایمپلنت آورده‌ایم.

ایمپلنت زیرکونیا برای چه افرادی مناسب است؟

این گزینه می‌تواند برای فردی مناسب باشد که یک یا چند دندان خود را از دست داده، استخوان کافی برای نگهداری ایمپلنت دارد و سلامت لثه او مناسب است.

در نواحی جلویی دهان، رنگ سفید زیرکونیا ممکن است از نظر زیبایی بسیار مناسب باشد.

افرادی که ترجیح می‌دهند از گزینه‌ای بدون فلز استفاده کنند، نیز می‌توانند درباره آن با دندانپزشک مشورت کنند.

بااین‌حال، حجم استخوان، محل دندان، دندان قروچه، نیروهای جویدن و سلامت عمومی باید در تصمیم‌گیری نهایی شما لحاظ شوند.

ایمپلنت زیرکونیا برای چه افرادی مناسب نیست؟

اگر هر کدام از موارد و مشکلات زیر را دارید، باید ابتدا دندانپزشک را در جریان بگذارید.

ممکن است ابتدا نیاز به درمان داشته باشند.

• بیماری فعال لثه
• بهداشت ضعیف دهان
• تحلیل شدید استخوان
• شرایطی که ترمیم استخوان را مختل می‌کنند.

مراحل کاشت ایمپلنت زیرکونیا

1. معاینه و تصویربرداری: ابتدا دندانپزشک در جلسه مشاوره، وضعیت دندان‌ها، لثه و استخوان فک را بررسی می‌کند و در صورت نیاز دستور به انجام تصویربرداری سه‌بعدی دندان را می‌دهد.
2. طراحی درمان: محل، قطر و طول پایه و نوع بازسازی نهایی براساس وضعیت استخوان بیمار تعیین می‌شود.
3. درمان‌های مقدماتی: اگر دندان آسیب‌دیده باقی مانده باشد، ممکن است کشیده شود. کمبود استخوان نیز گاهی نیاز به پیوند استخوان دارد.
4. قراردادن پایه ایمپلنت یک یا دو تیکه: ایمپلنت طی جراحی در موقعیت طراحی‌شده داخل استخوان قرار می‌گیرد.
5. دوره ترمیم و اتصال استخوان:‌ زمانی برای اتصال استخوان به سطح ایمپلنت در نظر گرفته می‌شود. مدت آن به شرایط بیمار بستگی دارد.
6. اسکن یا قالب‌گیری: پس از ایجاد ثبات مناسب، اطلاعات لازم برای ساخت پروتز تهیه می‌شود.
7. نصب روکش: روکش نهایی از نظر فرم، تماس با دندان‌های مقابل و هماهنگی ظاهری بررسی و سپس نصب می‌شود.

مراقبت‌های بعد از کاشت ایملپنت روکش زیرکونیا

در روزهای نخست ممکن است مقداری درد، تورم یا حساسیت در محل جراحی حس کنید.

رعایت دستور دندانپزشک درباره غذا، بهداشت دهان و فعالیت روزانه اهمیت دارد و نباید فشار غیرضروری به محل جراحی وارد کنید.

پس از تکمیل درمان، ایمپلنت نیز به مراقبت مستمر نیاز دارد.

مسواک‌زدن، تمیز کردن فضای اطراف ایمپلنت و مراجعه دوره‌ای به دندانپزشک برای بررسی لثه و پروتز ضروری است.

سیگار، بهداشت نامناسب و فشار زیاد ناشی از دندان قروچه، می‌توانند نتیجه درمان را تحت‌تاثیر قرار دهند.